DJECA SU REKLA

Imam pravo na zaštitu i da me niko ne smije tući.

Milan,6 godina

Moja odgovornost je da poštujem svoje roditelje i da volim svoje ime i prezime.

Aleksandar, 7 godina

Prava porodica treba od malena da nas uči ljubavi i poštovanju.

Jovana, 16 godina

Srećno je dijete koje ima porodicu koja ga voli, savjetuje i podržava.

Marina, 15 godina

Imam prava i obavezu da idem u skolu.

Marko, 10

Imam pravo na zivot i igranje i to svi moraju cuti.

Jelena, 9 godina

Imam pravo na pažnju.

Snježana, 8godina

Tematska konferencija Ombudsmana za djecu Jugoistočne Evrope održana je 4. novembra u Banja Luci u organizaciji Ombudsmana za djecu Republike Srpske, a uz podršku Save the Children Norway, pod nazivom ,,Prioriteti Institucija Ombudsmana za djecu u zaštiti djece od seksualnog zlostavljanja i iskorištavanja,,.

Konferenciji su prisustvovali predstavnici institucija iz Hrvatske, Makedonije, Crne Gore, Srbije, Slovenije, Vojvodine, Bosne i Hercegovine i Republike Srpske.

Ovaj sastanak tematski je nastavak Redovne godišnje Konferencije koja je održana u maju pod nazivom ,,Djeca imaju pravo na zaštitu od seksualnog zlostavljanja i iskorištavanja. Jesmo li učinili dovoljno da ih zaštitimo,,.

Učesnici Konferencije saglasni su u ocjeni da je nasilje nad djecom ozbiljan društveni problem koji kao problem mora biti prepoznat, o kojem djeca moraju otvoreno govoriti, počinioci adekvatno sankcionisani, a djetetu-žrtvi obezbjeđena potrebna podrška i zaštita.

Zaštita djece u ovoj oblasti zahtijeva sistemska rješenja i angažovanje brojnih institucija, kako bi se svakom djetetu osiguralo pravo na dostojanstvo, zdravlje, razvoj, vaspitanje i odrastanje. Sistem još uvijek nije dovoljno spreman da se na adekvatan način bori sa uzrocima i posledicama ovog, za dijete najtežeg oblika nasilja. Ova djela sama po sebi su izuzetno teška, posledice po dijete su izuzetno teške i u situaciji kad izostane psihosocijalni rad sa djetetom žrtvom-posledice su mnogo teže. I to je ponovo nasilje nad djetetom.

Učesnici Konferencije upoznati su sa aktivnostima Savjeta Evrope koji pokreće trogodišnju kampanju ,,STOP seksualnom nasilju nad djecom,, što nas dodatno obavezuje da istrajemo u započetim aktivnostima.

Koordinator Mreže Ombudsmana za djecu Jugoistočne Evrope, po odluci učesnika Konferencije za 2011.godinu je institucija Ombudsmana Makedonije.

Prioriteti Ombudsmana za djecu Republike Srpske su:

1.Uspostavljanje SOS linije-centra za podršku djeci

Problem nasilja nad djecom još uvijek ne smatramo dovoljno ozbiljno prije svega u dijelu posledica koje ova djela ostavljaju na dijete i njegov razvoj. Nasilje nad djecom je ozbiljan društveni problem. Zlostavljanje djeteta unutar porodice, u svim njegovim oblicima, predstavlja najteže oblike ne samo porodičnog već nasilja uopšte, jer na dijete ostavlja teške i fizičke i psihičke posledice. Osnovno pravo svakog djeteta, pravo na život i razvoj ne samo da je povrijeđeno, već ozbiljno ugroženo različitim oblicima zlostavljanja i zanemarivanja.

Analizom predmeta pet slučajeva seksualnog nasilja nad djecom, proizilazi da se učešće centara za socijalni rad svodi na prisustvo socijalnog radnika prilikom davanja izjave djeteta u krivičnom postupku. Praksa pokazuje da nakon procesuiranja pojedinih slučajeva, djeca-žrtve su najčešće prepuštena sama sebi. Izostala je potrebna i adekvatna pomoć i podrška djetetu i njegovoj porodici. Izostale su mjere podrške kojima bi se koliko je to moguće umanjile posledice već učinjenog, a upravo posledice nasilja dovode do toga da je njihovo pravo na dostojanstvo, zdravlje, razvoj i vaspitanje ozbiljno ugrožen.

Zato smatramo vrlo važnim uspostavljanje SOS linije za podršku djeci, odnosno uspostavljanje centra kome bi se djeca mogla slobodno obratiti, i koji bi, ne samo vodio evidenciju tih slučajeva, već prije svega pružio potrebnu psiho-socijalnu podršku djetetu žrtvi bilo kog oblika nasilja. Ova djeca odrastaju sa uvjerenjem da su sama tome doprinijela i da su sami krivi što im se to dešava. Djeca ne smiju stim odrastati i u tom im se mora pomoći. Djeca nemaju adresu kojoj mogu bez straha i stida govoriti o onom što im se dešava, a društvo baveći se počiniocem nasilja, vrši dodatno nasilje nad djecom jer njihov problem ne shvata ozbiljno.Tek kada kao žrtve nasilja i sami dođu u sukob sa zakonom počinjemo shvatati uzroke takvog ponašanja.

2.Izmjene Krivičnog zakona treba da regulišu

a-zastaru za krivično gonjenje za krivična djela učinjena na štetu djece urediti na način da zastara teče od punoljetstva djeteta,

b-dobnu granicu djeteta za dobrovoljni pristanak na polni odnos zakonom definisati sa 16 godina čime bi se izbjegla mogućnost da za silovanje prođe nekažnjeno jer je bilo ,,dobrovoljno,,.

c-pooštriti sankcije protiv počinilaca ovih djela, prije svega zakonom definisati veću minimalnu kaznu čime bi se spriječila mogućnost da počinilac bude osuđen na godinu dana, što je dodatno nasilje nad djetetom,

d-počiniocu ovih krivičnih djela, pored kazne zatvora obavezno se mora izreći i mjera liječenja-psihosocijalni tretman, jer oni jesu bolesnici koje uz kaznu treba liječiti,

e-zakonom utvrditi zabranu počiniocu ovih djela obavljanje bilo kakve djelatnosti kojom se dovodi u vezu sa djecom

3.Donošenje zakona o registru počinilaca krivičnih djela na štetu djece -uspostaviti registar-bazu počinilaca ovih krivičnih djela kako bi ova lica bila pod stalnim nadzorom nadležnih institucija